Max Factor Czarodziej z Łodzi
AddThis Social Bookmark Button

Max Factor Czarodziej z Łodzi

Max Factor
Max Factor (1872 ? - 30.08.1938 ) urodził się w Łodzi ze związku Abrahama Faktora i Cecylii Tandowskiej. Dokładny rok jego urodzenia jest nieznany i nie znał go nawet sam Max Factor. Najczęściej wymieniał lata 1872, 1874 i 1877. Mając na uwadze zapamiętane przez niego wydarzenia z dzieciństwa przyjmuje się, że urodził się w roku 1872.


Stan majątkowy rodziny nie pozwalał danie wykształcenia Maxowi i jego dziewięciorgu rodzeństwa. Jak i jego rodzeństwo był zmuszony do poszukiwania pracy zarobkowej. Jako ośmioletnie dziecko Max pracował już jako pomocnik dentysty, który zajmował się także sprzedażą lekarstw. To właśnie wtedy po raz pierwszy Max zafascynował się pięknem ludzkiego ciała. Potem został terminatorem u perukarza w Łodzi, a wieku lat 14 rozpoczął współpracę z rosyjską Operą Wielką jako makijażysta, kostiumolog, fryzjer, perukarz i chłopak na posyłki.


W swe osiemnaste urodziny, zgodnie z obowiązującym wówczas prawem, rozpoczął swa czteroletnią służbę w armii rosyjskiej. W 1894 r. założył w Razaniu, na przedmieściach Moskwy, założył mały sklep, w którym wytwarzał i sprzedawał kremy, róże, perfumy i peruki. Zgodnie z legendą jedna z wędrownych trup teatralnych kupiła u niego kosmetyki do charakteryzacji by wystąpić przed rodziną cesarską. To właśnie wtedy sam car zwrócił uwagę na wspaniałą charakteryzację aktorów co zapoczątkowało jego współpracę z dworem carskim. Nadano mu tytuł nadwornego eksperta w dziedzinie kosmetologii przy cesarskiej Operze Wielkiej oraz na dworze cara Aleksandra Mikołajewicza Romanowa, wuja cara Mikołaja II.


Max Factor i Mabel Nomad 1927 Pomimo wielkiej sławy, finansowego bezpieczeństwa oraz pozycji jaka zdobył Max był nieszczęśliwy. Mówił, ze czuł się wówczas jak niewolnik. Przez cały czas był kontrolowany. Jego jedynym zadaniem było upiększanie członków rodziny cesarskiej i rosyjskiej arystokracji. Nie miał ani chwili na własne życie prywatne. Miłością jego życia była Estera Rosa, do której zalecał się potajemnie i z która potajemnie rabin udzielił mu ślubu, wbrew zaleceniom arystokracji rosyjskiej. Miał z nią później czwórkę dzieci. Po dziewięciu latach, zmęczony życiem w ukryciu, uknuł plan ucieczki do Stanów Zjednoczonych gdzie w St.Louis mieszkał jego wuj i jeden z braci. Dzięki swemu talentowi symulował chorobę robiąc sobie makijaż przypominający do złudzenia chorobową bladość powłok skórnych. Zamiast powracać do zdrowia zgodnie z dworskimi zaleceniami w pobliskim kurorcie 13-go lutego 1904 r. wraz z całą swą rodziną wsiadł na pokład statku płynącego do Nowego Jorku. Od 1891 r. na wyspie Ellis, odwiecznej bramie do Ameryki dla tysięcy Włochów, Irlandczyków, Polaków, Żydów, Brytyjczyków czy Niemców, powstało Biuro ds. Imigrantów, w którym to w trakcie procedur imigracyjnych zmieniono pisownię jego nazwiska z Faktor na Factor. Z Nowego Jorku Factor wraz z rodziną pociągiem wyruszył do St. Louis. Na targach W St. Louis osiągnął prawdziwy sukces wystawienniczy, lecz tuż przed ich zakończeniem los okazał się dla niego okrutny. Jego partner wystawienniczy nagle zniknął wraz z wszystkimi jego pieniędzmi i produktami : perukami, grzebieniami, kremami i perfumami. Prawie zrujnowany, Factor został zmuszony do otwarcia salonu fryzjerskiego. Wkrótce potem, na skutek wylewu krwi do mózgu, zmarła jego ukochana żona.


Max Factor Kalibrator Urody - Beauty Calibrator Chcąc zapewnić matczyną opiekę i czułość czwórce swych dzieci Factor napisał list do rodziny, którą poznał jeszcze żyjąc w Rosji z prośbą o rękę ich córki. Uzyskawszy zgodę 15 sierpnia 1906 roku poślubił w Stanach Humę ( Helenę ) Sradkowską. Miał z nią jedno dziecko, lecz wkrótce po jego narodzeniu małżeństwo zaczęło się rozpadać. Max i Helena rozwiedli się. Max zachowawszy prawo do opieki rodzicielskiej nad piątką swego potomstwa, 21 stycznia 1908 r. poślubił swą sąsiadkę z St. Louis Jennie Cook. Znudzony zarabianiem na życie jako fryzjer Factor wraz z ze świeżo upieczoną małżonką i garstką potomstwa wyruszył w podróż do Kalifornii, gdzie rodził się wówczas przemysł filmowy. W śródmieściu Los Angeles otworzył mały sklepik z perukami, w którym pracował także jako fryzjer. Napis nad wejściem brzmiał : "Antyseptyczny sklep fryzjerski Maxa Factora. Peruki na zamówienie. Usługi najwyższej jakości."


Już po dwóch miesiącach, 2 stycznia 1909 r., założył firmę Max Factor & Company, która produkowała własna, krótka linię produktów do makijażu teatralnego. Przełomowy moment nadszedł w czerwcu 1914 r. kiedy to pracował nad ulepszeniem makijażu do filmu, a jego wielkim odkryciem stał się podkład w kremie, który naniesiony cienką warstwa nie zastygał i nie zmieniał konsystencji. Jako pierwszy wpadł też na pomysł wykorzystywania prawdziwych włosów zamiast wełny czy słomy do tworzenia peruk. W połowie roku 1918 stworzył teorię "Color Harmony" stanowiącą, że pewne kombinacje odcieni naturalnych karnacji skóry, koloru włosów czy oczu najlepiej jest podkreślać makijażem w harmonizujących z nimi odcieniach. Do dziś w muzeum przy Highland Avenue zachował się oryginalny wystrój pokojów jego studio oznaczanych tabliczkami "Tylko dla blondynek" - udekorowany w różnych odcieniach niebieskiego, "Tylko dla szatynek" -różowy, "Tylko dla rudych" - urządzony w tonacji jasnozielonej oraz "Tylko dla brunetek" udekorowany w kolorze jasno brzoskwiniowym. Do wczesnych lat dwudziestych te innowacje pozwoliły Max Factorowi zyskać w Los Angeles i Hollywood miano pioniera w dziedzinie kosmetyki kolorowej. Był on wynalazcą m.in. podkładu w kremie, szminki do ust, sztucznych rzęs a także podkładu ze sprasowanego pudru. Jego nazwisko stało się słynne w Stanach Zjednoczonych.


Max Faxctor - reklama z Judy Garland Na początku roku 1928 Max Factor kupił trzypiętrowy budynek przy Hollywood Boulevard, w którym 17-go listopada tego samego roku otworzył fabrykę w stylu studiów filmowych zatrudniającą 250 osób. Jedną z jej atrakcji była menażeria królików i świnek morskich, na których testowano nowe mikstury. W 1929 r. za niepowtarzalny makijaż do filmu przyznano mu Oskara.


W miarę jak rozrastało się imperium Maxa Factora otaczał coraz większy blask i splendor. W 1935 r. wydał on przyjęcie w związku z otwarciem jego nowego ogromnego studio, na które zamierzał zaprosić 3 500 gości. Zainteresowanie przerosło jego najśmielsze oczekiwania. Na otwarcie przybyło 10 000 osób. Jego stałymi klientami były takie sławy jak Jean Harlow, Billy Burke,Lucille Ball, Cara Bow, Rita Hayworth, Betty Grable, Ginger Rogers, Marlena Dietrich, Judy Garland, John Wayne, Charlie Chaplin, Buster Keaton, Frank Sinatra oraz George Burns.


Max Factor zmarł 30 sierpnia 1938 r. w Beverly Hills. Okrzyknięto go "czarodziejem makijażu' i "człowiekiem, który przeniósł sekrety piękna z dworu cesarskiego do Stanów Zjednoczonych". Pomimo, że był twórcą jednego z lepiej prosperujących na świecie przedsiębiorstw on sam uważał się przede wszystkim za artystę. Jego kosmetyki to linia, która rozwijała się wraz z przemysłem filmowym. Max Factor po dziś dzień jest synonimem makijażu polecanego przez profesjonalistów -"The make-up of make-up artists". Oto ich wypowiedzi :

Lipfinity, Max Factor "Dzięki szmince Hyperfull każde usta staną się niezapomniane". - Michelle Burke, charakteryzatorka w filmie "Vanilla Sky",

"To niesamowite. Nigdy przedtem nie widziałam, żeby szminka tak długo pozostawała na ustach". - Louise Constand, charakteryzatorka filmowa o Lipfinity,

"Eleganckie, pieknie porozdzielane grube rzęsy ... duże oczy znów są w modzie". - Sally Jaye, charakteryzatorka w filmie "Gosford Park" o tuszu 2000 Calorie,

"Nakładanie osobno podkładu, a potem pudru, wymaga czasu i precyzji w doborze odcieni. Creme Puff to gotowy zestaw dla współczesnych, zabieganych kobiet". - Morag Ross, charakteryzatorka w filmie "Włamanie na śniadanie",

"Nareszcie jest podkład, dzięki któremu twarz wygląda gładko w kazdym oswietleniu, od rana do wieczora. Podkład Hypersmooth nie tylko wyrównuje powierzchnię skóry, ale wygładza ją poprzez nawilżanie. Kobiety będą go uwielbiały". - Sarah Monzani, charakteryzatorka filmowa.


Maya Kowalczyk

Źródło : Na podstawie "Max Factor's Hollywood : Glamour, Movies, Make-up" Fred E. Basten et. al. (1995) oraz "Factor Max" Francesco L. Nepa


 
Strona główna Uroda Makijaż Max Factor Czarodziej z Łodzi